سلام، من آناهید هستم؛ ملقب به «تکست‌روورت اعظم»!

خیلی‌ها می‌گویند نویسندگی یعنی ردیف کردن کلمات پشتِ سر هم، اما برای من، نویسندگی یعنی آشپزی! من یک «آشپز کلمات» هستم. تخصصم این است که بروم وسطِ بازارِ ادویه‌های تند و تیزِ زندگی، آنجا که واقعیت بدجوری زبان را می‌سوزاند، و دنبال یک ذره «چاشنی امید» بگردم.

کار من این است که تلخیِ حقایق روزمره را با قاشقِ طنز و کنایه هم بزنم تا یک غذای مطبوع درست شود که هم بشود خواندش و هم بشود بعد از خواندنش، یک نفسِ راحت کشید.

در این وبلاگ چه می‌پزم؟

روایت‌های داستانی با چاشنیِ طنز سیاه‌وسفید.

یادداشت‌های روزانه‌ی یک ذهنِ روده دراز!

و هر چیزی که ثابت کند هنوز هم می‌شود به زندگی لبخند زد.

اگر دنبال متنی می‌گردید که حالِ کلماتتان را جا بیاورد، خوش آمدید به مطبخ من!